Salamat po

May 9, 2010

At the time I wrote this piece, I was simply putting my feelings and thoughts in black and white. My objective was to share it with family and friends, as my humble ‘contribution’ to Gibo’s campaign. I did not think it would reach even half the number shown on the blog stats, but am very grateful that it did.

Thanks to everyone who read and shared this article via Facebook, Twitter, email and even the old school ‘print, photocopy and distribute’ method.

To my fellow Greenies, you inspired me with your passion and dedication. Congratulations on a battle well fought.

To those who switched to Gibo, thank you for reading this with an open mind and heart. And to the supporters of the other candidates, thank you for taking the time to read this and express your views in the comments section. Your questions and comments helped me get to know Gibo’s platform better and further confirm that win or lose, I made the right choice.

Last but not least, thank you to the man that inspired me to write this piece, Mr. Gilbert C. Teodoro, Jr.  I will always be proud that I voted for you.

At the end of the day, we are all Filipinos who want the best for our country and our families. May we all continue to work for our future with the same passion that we have displayed in these past months.

Raquel Z. Romero


Why I am voting for Gibo (and not for Gordon, Villar or Noynoy)

April 24, 2010

I am a 30-something entrepreneur based in Metro Manila. I have always been aware of/involved in current events — as a child, my parents brought me to EDSA I, in college I marched against the presence of the US Bases in the Philippines, as a young adult I was at EDSA Dos.

This election is really getting to me, and I’m no longer content with talking with my friends saying I hope Gibo wins. It’s not enough to sit there and say ‘sana’. I am writing this to explain my choice and hopefully to help others make theirs.

He is the only one who has had a clear and detailed platform from the start. He does not promise the impossible with grand statements, he is specific and tenacious in getting his message across. He cites specific problems and solutions of the different areas he visits — he has clearly prepared for this.

He has an excellent scholastic and professional track record. He has not disparaged his fellow candidates. The respect he has shown them has made him the favorite of the other candidates, their wives and children.

He will be able to reach out to the other parties when the elections are over — when work needs to get done.

He is intelligent and humble. He has inspired the youth. He is a statesman among politicians.

Please, almost all of them were identified with GMA at one time or another. Based on the number of defections from the Lakas camp and his current estrangement from his uncle Danding, Gibo is not anyone’s puppet. He is clearly his own man and his resolve to run his campaign in the matter he sees fit has ruffled many trapos feathers.

Despite defections, Lakas is still the dominant party with representatives in the national and local level. No one can match their machinery in campaigning from the grassroots — evidence of this is slowly emerging. Very few, if any, of the other parties fielded full slates in the local level.

He has the most passionate, well spoken, informed and organized volunteers who actively campaign for him everyday. Such enthusiasm is inspiring and contagious — and it might just be enough to win over the undecided votes. The silent majority is tired of the empty promises and mudslinging. They want a president they can be proud of.

This 2-candidate, good vs. evil battle is a media creation. Your vote is only wasted if your choice is based on fear, emotion and/or nostalgia rather than who you really think is qualified and deserving.

“Winnability” is a concept used by traditional politicians to appeal to the Filipinos’ need to always feel like they are part of the winning circle — hence the commissioned and questionable surveys. Many of us enjoy betting on the winner, as if watching a horse race, but really, what is the benefit of being on the winning team if you end up with a loser for a President?

Win or lose, I know that Gibo is the most deserving, prepared and qualified candidate. I am proud to cast my vote for him.

Meanwhile, there were only 3 other candidates worth thinking about:

ERAP – Just kidding.

GORDON – Yes, he has a good track record with Subic and the Red Cross. He is also a relatively successful Senator. However, I’ve had a couple of first hand experiences with him, corroborated by other people’s experiences, that showed me a few unfortunate traits. He loves the sound of his own voice too much, he talks down to people, is abrasive and doesn’t like to listen to others.

Maybe it’s from his Subic experience where everyone was a volunteer and willing to be dictated upon, but a good leader really needs to listen. A good leader should also know how to speak to people of different levels without alienating them. He needs to respect other opinions and accept that he is not an expert on everything all the time. Gordon has a “love him or hate him” personality, humility is not his strong suit and he is prone to outbursts. Basically, I think he’ll just piss a lot of people off. Sorry, but I want to actually like the person I’m voting for.

Oh and he wants to grant amnesty to the Abu Sayyaf. Um, no.

On the practical side, despite questioning the surveys, Gordon will really not win. In a country made up of over 7,000 islands, machinery wins elections — not advertisements, not televised debates. Simply put, Gordon doesn’t have the machinery needed to win the presidency.

VILLAR – I actually admire how from modest beginnings, he was able to build a real estate empire. He took this further by holding local and national elective positions until he made it all the way to Senate President. I don’t take his ambition against him — clearly, this man had a dream and the will to make it a reality — the Presidency is simply the next logical step in his path.

If not for the C5 issue and the super trapo-style campaign he’s running, he would be my second choice. Don’t even get me started on Willie Revillame…

Ok, ok, I have to say something about Willie — to me, he and that TV show he hosts epitomizes a lot of what’s wrong with this country. They prey on the underprivileged members of society, demean them with stupid games knowing that they will do almost anything because they need the money. The show encourages you to, rather than be productive, spend all day in a queue, pray that you get into the studio, pray again you get chosen for a game, get patronized and made fun of by the obnoxious host, and hopefully, ultimately win money — one time big time style. It is the total antithesis of Villar’s “Sipag and Tiyaga” motto — and yet Villar chose to be endorsed by Wille. As long as you are popular, even if your show killed 78 people (Ultra stampede — I want you on my team. Yikes.

NOYNOY – What has Noynoy done to deserve the presidency? (cue the sound of crickets)

I have more admiration for someone who has always aspired to be president and is obsessed with it, than for someone who had no plans of running, but because of a sudden surge in popularity, decides to run. Let’s face it, if Noynoy’s parents were not  Ninoy and Cory, we wouldn’t even be talking about him.

Some argue that Cory was also inexperienced and had no plans of running for president either. True, but during that time, the people really only had 2 choices. That was then, this is now. Get over it. We have far better options today.

Watching Noynoy, I wondered why he always seemed to have a prepared statement to read. Could he not formulate his own answers? Wasn’t he a quick thinker? Then I saw a few interviews where he spoke off the cuff…here are a couple of gems:

On the surveys showing Villar was leading: “May survey na ma­tino at may survey na na­bibili sa Quiapo pamin­san-min­san na may ka­sama pang champoy,”

I bet he thought, oh I’m so witty! But by saying surveys can be bought, he cast doubt on the earlier surveys showing he was leading. So let me get this straight — surveys that show him leading are scientific and accurate, surveys that don’t are paid for and bogus? Ah, ok.

On not being able to pass a single authored bill (am paraphrasing):  Marami daw kasing nagfa-file and refile. And if you check daw his performance, he was always present, “nagbabantay” and doing investigations.

A legislator’s main function is to make laws. Law maker po kayo, hindi security guard. Investigations are supposed to be in aid of legislation only. Always being present is not equal to good performance. That’s like saying you are a good student even if you sleep during class, as long as you are physically present. The sheer number of other bills being filed should not be a hindrance to your own bills. If your bills are good and if you have the tenacity, drive and resourcefulness, you should be able get them passed. E si Lito Lapid nga e…

Noynoy likes to talk about human rights and justice. To that I have two words: Hacienda Luisita

The Luisita Swindle

Really? Now that you’re running for President, you want to distribute the land? After so many years of sitting by watching them suffer, you suddenly want to give the land to the farmers? Maybe you should have discussed it with your cousin Fernando first because he told the New York Times  a different story.

He is not specific enough with his program/platform. It’s just a slew of motherhood statements. Ok, so you hate GMA, and you won’t steal. And then what?

Yet, more and more he speaks like someone who is a sure win, like he is ENTITLED to the presidency. He was even irresponsible enough to say that failure of elections will result in people marching in the streets. If you are really the choice of the majority and have what it takes to become president, why the need to condition the minds of the people? You are supposedly a champion of democracy, so why encourage/threaten unrest? We do not need an administration whose only platform is vengeance.

Also, this good vs. evil thing that his campaign is spewing is really frustrating. Noynoy is good, everyone else is bad. Issues raised against him are black propaganda by paid hacks but issues he raises against others are valid and true. He can bring up his parents anytime, but if a rival mentions them, it’s disrespectful and sacrilegious. Puhleez… a quick check of who are behind his campaign will tell you that the line between good and evil is pretty blurred in that camp.

I actually feel sorry for him. I’m sure he knows he is not fit to be president. They talk about Gibo being a puppet of GMA, but really, it’s Noynoy that is the puppet of the power hungry elements who want to be back in the driver’s seat.

Bakit si Gibo ang iboboto ko (at hindi si Gordon, Villar, o Noynoy)

April 30, 2010

Ako ay isang negosyanteng taga-Metro Manila. Simula sa pagkabata, masasabing bukas na ang aking mga mata sa mga pangyayari sa ating bansa – kasama ako ng aking mga magulang noong EDSA I, nagprotesta rin ako labas sa mga US Bases dito sa Pilipinas, at ako’y nakilahok din sa EDSA Dos.

Ang kahalagahan ng eleksyon ngayong 2010 ay akin nang nararamdaman; hindi na ako makuntento sa pagsabi lamang sa mga kaibigan ko na sana’y manalo si Gibo. Hindi na sapat ang umupo na lamang sa isang tabi at sabihing, “Sana”. Ako’y sumulat nito upang ipaliwanag kung paano ako namili ng aking kandidato – sana nawa’y makatulong ito sa pagpili ng iba nating mga kababayan.

Bakit si Gibo?

Siya ang tanging kandidatong may klaro at detalyadong plataporma mula sa simula. Hindi siya nangangako ng mga imposibleng pangakong maganda lamang pakinggan; siya ay naghahayag ng mga kongkretong halimbawa ng problema at solusyon sa mga lugar na binibisita niya. Ang mga ito ay patunay na siya’y handang maging lider ng ating bansa.

Siya ay may natatanging track record hindi lang sa kanyang pag-aaral, kundi pati rin sa panahon ng kanyang pagsisilbi bilang konggresista at kalihim. Wala siyang sinasabing masama tungkol sa kanyang mga kapwa kandidato. Dahil dito, siya ang naging paborito nila, pati na rin ng kanilang mga asawa at anak.

(Candidato ni Erap si Gibo kung hindi tumakbo si Erap)

(Jinggoy sa mga botante: kung hindi niyo iboboto ang tatay ko, iboto si Gibo)

(Rep. Cynthia Villar (asawa ni Manny Villar) : si Gibo and pipiliin kung ang kanyang asawa ay di tumakbo)

Siya lamang ang may kakahayang makipagkapit-kamay sa ibang mga partido pagkatapos ng eleksiyon – kapag panahon nang magtrabaho para sa bayan.

Siya ay matalino at mapagkumbaba. Siya ay nagsisilbing inspirasyon ng kabataan. Siya ay isang statesman sa paligid ng dinami-daming mga politiko.

Ngunit siya’y kadikit ni GMA

Hay naku. Halos lahat naman sa mga kandidato natin ngayon ay na-link din kay GMA noon. Base sa bilang ng mga kandidatong umaalis ng Lakas, at base sa kasalukuyang relasyon niya sa kanyang tiyo na si Danding, si Gibo ay hindi nagsusunud-sunuran sa kahit kanino. Malinaw na siya ay may sariling pag-iisip. Dahil sa kanyang determinasyon at sariling paraan ng pangangampanya, maraming mga “trapo” ang nababahala.

Wala siyang laban kina NA at MV

Kahit may mga kandidatong umaalis ng Lakas Kampi CMD, ito pa rin ang nananaig na partido hindi lamang sa labanang pambansa, kundi pati rin sa lokal. Walang papantay sa kanilang kakahayan sa pagkampanya mula sa antas ng mga barangay – ang mga patunay dito ay unti-unti nang nailalantad. Kakaunti lamang sa ibang mga partido ang may kumpletong mga kandidato sa labanang lokal.

At higit sa lahat, siya ang may pinaka maraming taga-suporta na tumutulong ng walang bayad (volunteers). Nakakapintig-damdamin at nakakahawa ang dedikasyon ng mga taga-suporta ni Gibo, na walang sawang nag-aalay ng kanilang panahon at talento sa abot ng kanilang makakaya. Maaaring ito ang susi sa tagumpay. Lingid sa ating kaalaman, ang nakararaming mga Pilipino ay sawang-sawa na sa mga pangakong napapako at sa mga paninirang-puri ng ibang kandidato. Nais nila ng pangulo na kanilang maipagmamalaki sa buong mundo.

Sayang ang boto ko – kailangan kong iboto si MV para hindi manalo si NA (o vice versa)

Sa media lamang nagmula ang konseptong dalawa lang ang mga kandidatong naglalaban. Hindi ito totoo. Sayang lamang ang iyong boto kung ang basehan mo sa pagpili ay dahil sa takot, emosyon, at pag-alala sa nakaraan – ibes na sa kung sino talaga, sa iyong palagay, ang nararapat at kwalipikado na maging pangulo ng ating bansa.

Ang konseptong “llamado” (winnability) ay galing sa mga “trapo”. Nais nilang akitin ang kagustuhan ng mga Pilipinong sila’y kakampi parati sa mananalo – sa madaling salita, na sila ay “in”. Dito nagmula ang mga survey na hindi rin natin siguradong maaasahan ang mga resulta. Karamihan sa atin ay gustong tumaya o sumugal para sa inaakalang llamado. Ngunit ano kaya ang magandang idudulot nito kung ang kapalit ay isang “olats” na pangulo?

Sa aking palagay, manalo man o matalo, si Gibo ang pinakahanda at nararapat na maging susunod na pangulo ng Pilipinas. Maipagmamalaki kong siya ang aking iboboto.

Gayunpaman, ang ibang mga kandidatong maaaring pag-isipan ay ang mga sumusunod:

ERAPJoke lang.

GORDON – Maganda ang kanyang track record sa Subic at sa Red Cross. Marami rin siyang magandang nagawa bilang senador. Ngunit mayroon akong mga karanasan na nagpakita ng kanyang mga katangiang hindi maganda. Gustong-gusto niyang marinig ang sariling boses, mapagmaliit ng ibang tao, mahirap kausapin, at hindi marunong makinig sa iba.

Maaring siya ay nasanay noong panahon sa Subic nung pinaligiran siya ng mga boluntaryong tumutulong (volunteer) na kanyang diniktahan, nguning mahalaga sa isang pinuno ang kakayahang makinig din sa kanyang mga sinsakupan. Ang isang magaling na lider ay dapat marunong ding makitungo sa iba’t ibang klase ng tao na hindi nakakasakit ng damdamin. Dapat siya ay marunong gumalang sa mga saloobin at opinyon ng iba. Dapat niyang matanggap na hindi lamang siya ang dalubhasa sa lahat ng bagay. Si Gordon ay may “love him or hate him” na pagkatao. Hindi siya mapagkumbaba, at madaling uminit ang ulo niya. Sa madaling salita, tingin ko’y maraming maiinis lamang sa kanya. Sori, pero ang iboboto ko ay ang isang taong gusto ko rin ang ugali.

Oo nga pala. Gusto rin niyang ipawalang-sala ang mga Abu Sayyaf.

Hmm… Ayoko.

Kung susuriin din natin, hindi talaga maaaring manalo si Gordon. Sa isang bansang binubuo ng higit sa 7,000 isla, makinarya ang magpapanalo ng eleksiyon – hindi ang patalastas, hindi ang mga debate sa telebisyon. Sa madaling sabi, hindi sapat ang makinarya ni Gordon upang manalo sa pagka-pangulo.

VILLAR – Humahanga ako na siya’y umangat mula sa kahirapan patungo sa pagiging isang matagumpay na negosyante at opisyal ng pamahalaang lokal at pambansa. Walang problema sa akin na siya’y may ambisyon – malinaw na siya ay may kakahayang isakatuparan ang kanyang mga pangarap – natural lamang na ang pagka-pangulo ang susunod niyang inaasam-asam.

Kung wala lang ang isyu ng C5 at ang super-“trapong” pangangampanya, siya ang susunod na pwede kong iboto. Huwag na nating isama sa usapan si Willie Revillame.

Ok, ok, may gusto akong sabihin tungkol kay Willie: sa palagay ko, siya at ang palabas niya sa TV ang nagpapakita kung ano ang mali sa ating bansa. Kung anu-ano ang pinapagawa nila sa mga kababayan nating naghihirap, dahil alam nilang gagawin ng mga tao ang lahat upang magkamit ng pera. Hinihikayat nila ang mga tao na imbes na magtrabaho: 1) pumila na lamang sila buong umaga; 2) magdasal para makapasok sa studio; 3) magdasal muli na sana’y mapiling sumali sa isang laro at pagtawanan ng mga tao; at 4) magdasal na sana’y manalo ng pera – one time big time. Ito ay kabaliktaran ng sinasabi ni Villar na “Sipag at Tiyaga”, ngunit pinili ni Villar si Willie upang mangampanya para sa kanya. Basta’t ikaw ay kilala, kahit 78 katao ang namatay dahil sa show mo (Ultra stampede )kasali ka sa team ko. Tama ba yon?

NOYNOY – Ano ang nagawa ni Noynoy para masabing nararapat siyang maging pangulo? (tunog ng kuliglig)

Mas humahanga pa ako sa taong lubos na nangangarap na maging pangulo at ginagawa ang lahat upang makamit ang posisyong ito – kaysa sa isang taong walang balak tumakbo, pero naisipang lamang tumakbo dahil siya ay naging popular bigla. Tanggapin na natin ang katotohan: kung ang mga magulang ni Noynoy ay hindi si Cory at Ninoy, hindi natin siya pinag-uusapan ngayon.

Maraming nangangatwiran na si Cory din daw ay walang karanasan sa gobyerno at walang balak tumakbo sa pagiging pangulo. Tama. Ngunit nung panahong iyon, dalawang tao lamang ang pinagpipilian. Noon iyon, iba na ngayon. Mas marami na tayong pagpipilian ngayon.

Tuwing pinapanood ko si Noynoy, tinatanong ko kung bakit palagi siyang may handang babasahin. Hindi ba niya kayang mag-isip ng sariling mga sagot? Hindi ba siya mabilis mag-isip ng sagot? Matapos nito, nakapanood ako ng ilang mga interview kung saan siya’y sumagot ng waking kodigo. Ito ay ilan sa mga halimbawa ng akin nakita:

Nang tanuning siya tungkol sa mga survey kung saan si Villar ang nanguguna: “May survey na matino at may survey na nabibili sa Quiapo paminsan-minsan na may kasama pang champoy.”

Malamang sa isip-isip niya, “Ay, ang galing kong magsalita!” Ngunit dahil sa sinabi niyang maaaring bayaran ang mga survey, hindi rin masisigurong tama ang mga naunang survey kung saan siya naman ang nanguna. Ibig bang sabihin na pag siya ang nangunguna sa survey, ito’s asintado at mapagkakatiwalaan, ngunit ang mga survey na hindi siya ang nangugunaay binayaran at mali ang pagkakagawa? Ganoon?!

Tungkol sa isyung wala siyang naipasang ni isang batas sa Senado: Marami raw kasing nagfa-file at ­refile, at kung i-check daw ang kanyang performance, palagi naman daw siyang present, “nagbabantay” at nag-iimbestiga.

Ang pinaka-tungkulin ng isang mambabatas ay ano pa kundi gumawa ng batas. Law maker po kayo, hindi security guard. Ang mga imbestigasyon ay isinasagawa upang tumulong lamang sa paggawa ng batas. Ang pagiging present palagi ay hindi katumbas ng magaling na performance. Para mong sinabing ang isang tao ay magaling na estudyante dahil palagi siyang present, kahit natutulog lang siya sa klase. Hindi dapat maging hadlang sa paggawa ng batas ang dami ng mga batas na fina-file. Kung nararapat at magaganda ang iyong mga panukala, at kung ikaw ay may determinasyon at tiyaga, walang dahilan para hindi mapasa ang iyong mga batas. E si Lito Lapid nga e…

Gustong-gusto ni Noynoy na pag-usapan ang karapatang pangtao (human rights) at hustisya. Para diyan, dalawang salita ang aking bibigkasin: Hacienda Luisita

Ang storya ng Luisita

Talaga? Ngayong tumatakbo ka para maging pangulo, gusto mo nang ipamahagi ang lupa niyo? Matapos ang ilang taong na nakikita at hinayaan mong maghirap ang mga magsasaka, biglang ipamimigay mo na ngayon ang lupa sa kanila? Dapat siguro nakipag-usap ka muna sa pinsan mong si Fernando, dahil iba ang sinabi niya sa New York Times.

Hindi malinaw ang kanyang plataporma. Puro mga kasabihan ang sinasabi niya. Ok, so ayaw niya kay GMA, at hindi siya magnanakaw. Tapos, ano?

Ngunit habang lumilipas ang panahon, feeling sure win” siya at kung umasta ay parang dapat sa kanya na talaga mapunta ang posisyon ng pagiging pangulo. May lakas-loob pa siyang magsabi na kung ma-bokya ang eleksyon, magma-marcha muli ang mga tao sa kalsada. Kung ikaw talaga ang napili ng nakararami, at kung ikaw ang nararapat na maging pangulo, bakit kailangan mo pang i­-brainwash ang mga tao? Kung ikaw talaga ang modelo ng demokrasya, bakit kailangan mo pang idiin sa isip ng mga mamamayan ang kaguluhan? Hindi natin kailangan ng administrasyon na paghihiganti lamang ang tanging plataporma.

Nakakainis din ang pinagdidiinan ng partido niya na ang kampanyang ito ay “masama laban sa mabuti”. Si Noynoy ang mabuti, lahat ng iba ay masama. Kung may mga isyung lumalabas laban sa kanya, ang mga ito ay black propaganda lamang na gawa-gawa ng mga bayaran; ngunit kung siya ay may mga sinasabing isyu laban sa iba, ang mga ito ay tama at totoo. Kapag kanyang binabanggit ang kanyang mga yumaong magulang ay ok lang, pero pag ang mga ito’y binanggit ng kabila, sila ay walang respeto at bastos. Utang na loob… kung susuriin lamang natin ang mga nasa likod ng kanyang kampanya mukhang nalilito sila kung ano ang mabuti at  ang masama.

Sa totoo lang, medyo naaawa ako kay Noynoy. Alam kong alam niyang hindi siya nararapat maging pangulo. Sinasabi nilang si Gibo ay sunud-sunuran ni GMA, ngunit sa katotohanan, si Noynoy talaga ang puppet ng mga taong sabik makabalik sa kapangyarihan.

Thank you to a kind Greenie (you know who you are) who took the time to translate this